تبلیغات
Web Legion's S.H.Hosseini - درباب دستورجلسه

Web Legion's S.H.Hosseini - درباب دستورجلسه

درباب دستورجلسه
درباب,دستورجلسه,

جستجوگر سایت

درباب دستورجلسه

همه انسانها مسافرند ولی بعضی قبول دارند وبرخی قبول ندارند وعلت قبول نداشتن آنها در بی خبری آنهاست ، مسافر بودن یک نعمت است ولی ما از خودمان این نعمت را سلب می کنیم ، وقتی سفر می کنیم چیزهای زیادی را تجربه می کنیم ، همه آدمها مثل این می ماند که داخل یک ماشین هستند ودر حال حرکت ، چون در حال تغییر هستیم پس تمام صحنه هایی که می بینیم تغییر می کند اما بعلت این که حواسمان پرت است ، این تغییرات را نمی بینیم ، در واقع اگر درست عمل کنیم همیشه مسافر هستیم چون در حال تغییر هستیم که شرایط عادی یک مسافر است ومعتاد این موهبت را از خود سلب می کند زیرا تغییر نمی کندودر حال حرکت نیست . مسافر کسی است که هم خودش تغییر می کند و هم تغییرات جهان را می بیندومتوجه این تغییرات هست واز زندگی لذت می برد ، یعنی در لحظه زندگی می کند ولی معتاد در لحظه زندگی نمی کندومتوجه تغییرات نمی شودودر گذشته گیر می کند وبه همین دلیل همیشه در حال مصرف مواد است ، او دائم به لذتی که از مصرف مواد برده است فکر می کند ، شخص معتاد همیشه در گذشته وتوهم آینده زندگی می کند ، برای گذشته بها پرداخت می کند به امید آینده یعنی به دنبال مصرف مواد می باشد تا به لذت برسد ، غافل از این که مصرف مواد توهمی بیش نیست ، یعنی در توهم گذشته به امید لذت بردن در آینده زندگی می کند . چیزی که در گذشته استفاده کرده ایم دیگر به ما انرژی نمی دهد.

خصوصیت مسافر این است که وقتی از چیزی یا جایی می گذرد ، با تمام وجود از آن چیز یا جا می گذردو این گذشت فقط فیزیکی نیست بلکه ذهن نیز با آن می گذرد ، اما درد معتاد این است که گذشت ندارد ، یعنی نمی تواند از آن چیزی که در ظاهر یا باطن پیدا کرده است ، بگذرد . گذشت از طریق صور آشکاروصور پنهان صورت می گیردوباید یاد بگیریم که توانایی گذشت را داشته باشیم ، تا زمانی که این گذشت حاصل نشود ، نمی توانیم مسافر باشیم.
اما برای آموختن گذشت باید از موارد آسان تر شروع کنیم وبا تکرار آسان تر ( جسم ) به موارد سخت تر ( روان یا صور پنهان ) دست پیدا کنیم . یکی از ابزارهای ما استفاده از دفترچه وروی برنامه بودن می باشد ، از ابزارهای دیگر می توان به آموزش هاوحضور در جلسات اشاره کرد ، جسم وذهن مثل دو بال پرواز می باشند که ابتدا بال جسم به حرکت در می آیدوبه مرور زمان بال ذهن نیز همراه آن به حرکت در می آیدوباعث پروازواوج گرفتن انسان می شود.
در گذشته ، نباید غرق شدبلکه فقط با یک نگاه کوتاه به آن ، باید برای زمان حال تصمیم گرفت ، مانند راننده ای که برای یک لحظه به آیینه وعقب خود نگاه می کندتابرای ادامه حرکت ویا ترمز کردن تصمیم مناسبی بگیرد.
برای گذشت از مصرف موادولذت آن ، باید چیز جدیدولذت بخش تر جایگزین آن کنیم ، برای دیدن چیزهای جدیدولذت بخش تر ، بایدهم حواس ظاهری وهم حواس باطنی دقیقتروسالم تری داشته باشیم ، ما در هنگام مصرف موادبسیار حقیر وکوچک هستیم وزمانی که به سمت رهایی می رویم ، بزرگ تروبا ارزش تر می شویم.برای تکامل یافتن می بایست این گذشته را تجربه می کردیم ولی به شرط اینکه بتوانیم از آن بگذریم ، وقتی از چیزهای کوچک بگذریم به موارد بهتروبزرگ تری دست می یابیم . اشتباه ما در این است که از آن چیزهای کوچک نمی گذریم.در یک کلام ، فرق مسافرومعتاد در گذشت است ، مسافر از چیزهایی که لذتش را برده می گذرد ولی معتاد در آن لذت می ماند چون نمی تواند.

[ چهارشنبه 4 اسفند 1395 ] [ 10:06 ب.ظ ] [ امیر رضایی ] [ نظرات () ]

نظرات این مطلب

یکشنبه 15 مرداد 1396 09:08 ق.ظ
Ahaa, its pleasant discussion about this post here at this web site, I have read all that, so now me also commenting at
this place.
یکشنبه 8 اسفند 1395 02:15 ب.ظ
خداقوت
بسیار عالی بود
شنبه 7 اسفند 1395 02:03 ب.ظ
آقای حسینی خداقوت برادر
امیرجان دست مریزاد
شنبه 7 اسفند 1395 02:01 ب.ظ
جناب حسینی چقدرعالی خداقوت
شنبه 7 اسفند 1395 12:41 ب.ظ
سلام و عرض خداقوت خدمت امیر آقای گل

لطفا نگارنده مطلب هارو هم بنویسید که بتونیم در وبلاگ نمایندگی استفاده کنیم.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

آخرین مطالب